امروز اولین سالگرد تأسیس وبلاگ من بود. با این که نزدیک 5 ساله که سایتم رو راه انداختم، همیشه از این ناراضی بودم که سایتم فقط چند تا صفحه است که خودمو معرفی می کنه و کلاً ارتباطی کاملاً ایستا با بیننده اش داره. این بود که عید 83 «یخچال» رو راه انداختم تا یه کم تحول ایجاد کنه که انصافاً ایجاد هم کرد، اما کاملاً خواسته ام برطرف نمی شد. تصمیم گرفتم تو سایتم یه وبلاگ هم راه بندازم و این شد که در تاریخ 24 مهر 83، اولین پست وبلاگ رو فرستادم بالا. اما تنبلی اجازه نداد تا همون موقع پی شو بگیرم و خلاصه رفت تا 23 خرداد امسال، که دیدم واقعاً می خوام حرف بزنم، واقعاً می خوام به خیلی ها که شاید تو روشون نمی تونم چیزی بگم اینجا حرفم رو بهشون بفهمونم. رفتم یه دامین ir گرفتم و پست بعدی رو نوشتم! با توجه به نیتم، فقط واسه دوستام می نوشتم و فقط هم به دوستام خبرشو دادم. اما بعد با توجه به شرایطی که برام پیش اومده و احساس می کنم با گذشته ام واقعاً فرق کردم، تمرکزمو رو وبلاگ بیشتر کردم و کلاً هسته اصلی سایت رو به اون اختصاص دادم و صفحات معرفی و اینها رو هم برداشتم! الآن یه وبلاگ عمومی با دامنه موضوعی وسیع پیش روی شماست!

این وبلاگ چند تا خصوصیت داره که اونو از بقیه متمایز می کنه:
1- ساختار سایتی: همون طور که می بینین، وبلاگ ما در حقیقت یه سایته که یه صفحه ورودی داره حاوی یه قطعه ادبی همراه با یه تصویر مرتبط، این متن ها و عکس ها هم در آرشیو نگهداری میشه و قابل دسترسیه. همین طور صفخاتی مثل یخچال و مقالات دسته بندی شده که در ادامه بیشتر درباره شون توضیح میدم.
2- طبقه بندی موضوعی:  مطالبی که توی پست ها هست، عمدتاً بحث روز و به زبان محاوره ایه. مقالات ادبی و تخصصی در مورد موضوعات مختلف در صفحاتی جداگانه و به صورت Categorized آرشیو میشه. 4تا فیلد اصلی در مقالات تخصصی داریم که عبارتند از: ادبی - مذهبی، سینمایی، کامپیوتری و ورزشی. این فیلدها هر کدوم برای خودشون یه صفحه جدا دارن (دو تای اولی که اصلاً یه Sub-Domain اختصاصی دارن) که توش ریز مقالات با جزئیاتشون قابل دسترسیه. همون طور که گفتم هر مقاله ای هم واسه خودش یه صفحه جداگانه است. صفحات موضوعات هم از صفحه ورودی و هم از بالاترین قسمت منوی اصلی وبلاگ قابل دسترسی هستن ضمن اینکه در پایین ترین قسمت منوی اصلی وبلاگ به خود مقالات هم بر اساس فیلد موضوعی لینک وجود داره.
3- پاسخ دهی به نظرات: همزمان با آپلود پست جدید، به نظراتی که کاربران در مورد پست قبلی دادن در همون صفحه پاسخ  داده میشه. (مثلاً پاسخ به نظرات کاربران در مورد پست قبلی رو می تونین تو همون صفحه «پیام های دیگران» پست قبل ببینین.) البته اخیراً Engine جدید وبلاگ نویسی (ParsiBlog) هم این امکان رو فراهم کرده ولی اولاً فقط بسترشو فراهم کرده و تقریباً می تونم قاطع بگم که هیچ وبلاگ نویسی از این امکان -حتی اگر خبر هم داشته باشه- استفاده نمی کنه. و ثانیاً اصلاً سیستم نظرخواهی ParsiBlog فقط با Internet Explorer کار میکنه و تو Browserهای دیگه کلاً تعطیله و ثالثاً بر خلاف اون چیزی که نوشته شما فقط می تونین فارسی تایپ کنین!
اینم از سخنرانی! حالا بحث آماری!! تو این یه سال، ما 12 تا پست داشتیم! یعنی میانگین یه پست در ماه که خیلی کمه! البته اگه از 23 خرداد به این طرف حساب کنیم میشه 10 پست تو 4 ماه، یعنی تقریباً هر 12 روز یه پست یا دو و نیم پست در ماه که بد نیست! در 7 تا پست آخر که قابلیت نظرخواهی داشته، 37 تا نظر ارسال شده که 34 تاش مورد تأیید قرار گرفته. یعنی حدود 5 نظر برای هر پست. از بین این 34 تا دوست های خوبم بیتا، مینا و آزاده با 5 پست بیشترین تعداد رو دارن. یه تشکر ویژه ازشون دارم.

دوستان عزیز وبلاگ نویس هم اگه بخوان می تونن تو وبلاگشون به من لینک بدن و به من اطلاع بدن که منم این کارو انجام بدم.

بگذریم! نماز و روزه ها قبول! لحظات قبل از افطار، تلویزیون رو روشن کنین، شبکه 3، نه به خاطر اون برنامه ازدواجیه می گم، نه به خاطر فرزاد حسنی و نه به خاطر مجری جدیدش احسان علیخانی. به خاطر 4-5 دقیقه ای که نیایش های سید مهدی شجاعی با صدا و تصویر خودش پخش میشه میگم. چی بهتر از این؟! حیف که تو این ده دوازده روز فقط 3تاشو تونستم ببینم! ولی به شما پیشنهاد می کنم از دست ندین!
تولد امام حسن علیه السلام رو هم پیشاپیش تبریک میگم.
خواهش پست قبلیمو هنوزم دارما! من و دوستام تا دی خیلی به دعا احتیاج داریم و چه زمانی بهتر از ماه رمضون؟! دعامون کنین!