پاسخ:
سلام، حال شما؟
1- من خیلی با این موضوع موافق نیستم! چون شاید اکثر اونایی که از مرگ به شدت می ترسن افرادی باشن که اصلاً به اونور حتی فکر هم نمی کنن!! من فکر می کنم بیشتر دنیاپرستی دلیلشه!
2- نمی دونم چی بگم!!
3- شاید بهتر بود می گفتین یه عوارضی! چون اونجا آخر اتوبانیه که گفتین.
4- بله درسته! احساس خودمون در مرگ مهمه.
5- استفاده کردم. خدا توفیق این طور زندگی رو به ما بده.
6- شش نداشت؟!
7- شاید حرف شما شاعرانه تر باشه، ولی من از چند جهت با حرف شما مخالفم! اول این که اصولاً لفظ «خستگی» برای خداوند اطلاق شدنی نیست چون یه نقصه، در ثانی، خدا اگه از بشر خسته شده بود قیامت تا حالا رسیده بود. ثالثاً خدا اصولاً دنبال فرصت دادنه، حتی به کسی که فرصت واسه اش هیچ فایده ای نداشته باشه!! رابعاً باز هم گذشته از همه این موارد، من دوست دارم قبل از این که «خودم» از زندگی ام خسته شم، بمیرم، چون دیگه نمی دونم بعدش می خوام چیکار کنم و چه جور آدمی بشم!! یه دعای دیگه می کنم: «الهی لاتکلنی الی نفسی طرفه عین...»
8- چشم، شما دعا کنین، قرارمون هم چشم!
9- خودش توفیقشو بهمون بده...
10- عجب حکمت عطیمی تو این جمله نهفته است... ممنون...
11- اسم اون مرگه، کاملاً هم درسته و خود قرآن هم از اون به عنوان موت و مرگ یاد کرده. مشکل از فرهنگ لغات ماست که فکر می کنیم مرگ یعنی پایان!
12- انتظار... سخت است انتظار... الکی که اون همه پاداش واسه آدم منتظر نذاشتن که! اما منظورتونو از جمله بعدی نفهمیدم!! سختی انتظار به خاطر اینه که شما هم منتظرین؟!!
13- گفتین زیاد کنجکاو نشم، اما با جمله بعدی تون فوق العاده کنجکاویمو تشدید کردین!!!
14- مرسی که نظر دادین...