نمی دونم چی شده که این پست های اخیر همه ش از مرگ و این حرف هاست!
خبری که غروب شنیدم، عجیب بهت زده ام کرد! «رسول ملاقلی پور درگذشت...»
الآن هم تلویزیون به همین مناسبت، «سفر به چزابه» رو گذاشته، از مقبول ترین آثار این کارگردان که تقریباً منتقد سرسختی نداشت! بدجوری تو حس نوستالژی ام!!

من ملاقلی پور رو فقط یه بار دیده بودم، اونم اتفاقی! حدود دو سال پیش بود. توی ولی عصر، کوچه پایینی خیابون فتحی شقاقی، تو یه دفتر فنی به نام «تکنوچاپ»، یه چیزی داده بودم که کپی کنن که یه دفعه آقای ملاقلی پور اومد تو! با اون تیپ معروفش: تی شرت و دمپایی!! جواب سلام منو خیلی گرم داد! اومده بود فیلمنامه «خوابگرد» رو واسه ش سیمی کنن! هنوز «مزرعه پدری» اکران نشده بود. توی جشنواره نشده بود ببینمش و ازش هم خیلی شنیده بودم! می خواستم ببینمش (هرچند هنوز هم ندیدم!!) از ملاقلی پور راجع به زمان اکرانش پرسیدم، البته جواب دقیقی هم نداد!! راستی! خود فروشنده (آقا سینا) هم طرفدارش بود و اسم همه فیلمهاشو واسه ش گفت! آخرشم پول نگرفت و یه روان نویس هم بهش هدیه داد!

آدم باورش نمیشه، آدم به اون قبراقی و سر حالی، از انرژیک ترین کارگردان های ایران سر صحنه (حتی عصبانیت و داد و بیداد هم انرژی می خواد) به همین راحتی سکته کنه و از دنیا بره!

ملاقلی پور تازه از کربلا اومده بود. اونجا داشت مستند «شش گوشه عرش» رو می ساخت. در زمان مرگ هم تو شمال مشغول نوشتن فیلمنامه «عصر روز دهم» بود. خلاصه این دو تا پروژه نیمه کاره موند، مثل «خوابگرد» که عدم امکان تولیدش ملاقلی پور رو خیلی عصبانی کرده بود... (اینجا رو بخونین)

روحش شاد، و امام حسین علیه السلام -که رسول تازه از پابوسش اومده بود و چند روز قبل از اربعینش رفت- حافظش!

پنج شنبه، 9 صبح، تالار وحدت...