|
عیدانه...
باز داستان تکراری طبیعت... بهار دلگشا بعد از خزان و زمستان
طاقت فرسا...
چند دقیقه بیشتر نمونده تا تحویل سال 1386... همین اول کاری
یاد همه اونایی که تو سال 85 از پیش ما رفتن رو گرامی می دارم!
امسال بهار جالبیه! همون طور که
زمین شکوفه هاشو می ریزه بیرون و از زمستونش میاد بیرون،
همزمان دل ما هم از دو ماه عزاداری میاد بیرون و شاد میشه! و
چه جالب تر که روز اول بهار، مصادف شده با روز اول ماه «ربیع
الأول»! میدونین که «ربیع» یعنی «بهار»؟!
ولی همه این بهارها و ربیع ها،
هی هر سال میان و میرن! ای کاش یه روزی اون بهار دائمی بیاد!
همونی که بهش می گیم: «السلام علی ربیع الأنام و نضرة الأیام»
/ «سلام بر بهاران انسان ها و شادابی دوران ها»...
و یه سال به اومدن پدر نزدیکتر
شدیم...
حواسمون هست؟!
عیدتون مبارک، صد سال به این
سالها! |